5. CHRZEST-

"sakrament ponownego narodzenia się"?

Zdaniem kościoła rzymskokatolickiego chrzest jest sakramentem, który gładzi grzech pierworodny oraz osobiście zawiniony i włącza człowieka do kościoła. Chrzest jest ,bramą do nowego, nadprzyrodzonego życia."

 
,Pierwsze miejsce wśród sakramentów zajmuje chrzest, brama życia duchowego, gdyż przez chrzest stajemy się członkami Chrystusa, włączeni do ciała, którym jest kościół. Przez pierwszego człowieka przyszła na świat śmierć na wszystkich i według słowa prawdy (Jan 3,5) nie możemy wejść do Królestwa Bożego, jeżeli się nie narodziny ponownie z wody i z Ducha."
 
(Sobór we Florencji, 1439)


Kapłan udziela tego sakramentu, ale w razie pilnej potrzeby ochrzcić może osoba świecka a nawet poganin lub ktoś trwający w błędnej, wierze, ,byle tylko miał pragnienie uczynić to, co czyni kościół i w sposób praktykowany w kościele."

Skutki chrztu
 

,Następstwem działania tego sakramentu jest przebaczenie każdej winy wynikłej zarówno z grzechu pierworodnego, jak i osobiście zawinionego i uwolnienie od należnej za nie kary. Dlatego na ochrzczonych nie można nakładać zadośćuczynienia za popełnione grzechy, lecz gdyby umarli, zanim popełnią grzech, dostają się natychmiast do nieba, przed oblicze Boga."
 
(Sobór we Florencji, 1439)
 ,Czynność chrztu polega na obmyciu wodą osoby chrzczonej i wezwaniu imienia Boga w Trójcy jedynego: ja ciebie chrzczę w imieniu Ojca i Syna i Ducha Świętego. Woda jest symbolem oczyszczenia i symbolem życia. Woda wyraża podwójny owoc chrztu: oczyszczenie od grzechów i dar nowego życia. Chrzest obmywa i oczyszcza nas od grzechów (l Kor. 6,11; Dz. Ap. 22,16). Chrzest uwalnia nas od nieszczęsnego losu wspólnego wszystkim ludziom pozostającym w mocy grzechu, gładzi grzech pierworodny i wszystkie grzechy osobiście zawinione. Chrzest jest ponownym narodzeniem się do nowego życia (Jan 3,3.5; Tyt. 3,5; l Piotra 1,3.23). Przez chrzest jesteśmy usprawiedliwiani i uświęcani (l Kor. 6,11), przez chrzest otrzymujemy dar Ducha Świętego (Dz. 2,38; l Kor. 12,13) i laskę uświęcającą, przez chrzest stajemy się dziećmi Bożymi, dziedzicami Boga i współdziedzicami Chrystusa (Rzym 8,17). Nowe życie ujawnia się przez wiarę, nadzieję i miłość, które nam są dane również przez chrzest. Przez chrzest otrzymujemy światło wiary, zwane w Piśmie Świętym oświeceniem (Hebr. 6,4; 10,32). Dlatego osobie chrzczonej wręcza się świecę - ,przyjmij światło Chrystusa".


To magiczne pojmowanie chrztu prowadzi konsekwentnie do praktykowania chrztu z konieczności. Chrzest może być wtedy udzielony przez każdego człowieka i powinien być udzielony za wszelką cenę, aby dziecko będące w stanie zagrażającym życiu, jeżeli umrze, mogło przez to pokropienie wejść do Królestwa Niebieskiego. Według nauki kościoła rzymskokatolickiego sakrament chrztu jest konieczny do zbawienia.

Podsumowanie

Kościół rzymskokatolicki uczy, że chrzest:

* gładzi grzech pierworodny,

* jest konieczny do zbawienia,

* gładzi grzechy zawinione,

* cechuje niezatartym znamieniem,

* łączy z Chrystusem,

* włącza do kościoła,

* sprawia, że człowiek rodzi się na nowo z wody i z Ducha.
 

Kluczowym wierszem uzasadniającym ten pogląd jest Jan 3,5:

,Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego".

 
,Kto twierdzi, że w kościele rzymskim, który jest matką i nauczycielką wszystkich kościołów, nauka o sakramencie chrztu nie jest prawdziwą nauką, niech będzie wyłączony. Kto twierdzi, że chrzest nie jest konieczny do zbawienia, niech będzie wyłączony".
(Sobór w Trydencie, 1547)


Słowa i czynności przy udzielaniu chrztu

Duchowny zadaje rodzicom chrzestnym pytania, następnie trzy razy tchnie w twarz dziecka i mówi: ,Odstąp od niego, duchu nieczysty i zrób miejsce pocieszycielowi Duchowi Świętemu". Następnie robi znak krzyża na piersi i czole dziecka, modli się i wkłada do ust dziecka kilka ziaren soli ze słowami: ,Przyjmij tę sól prawdy, niech będzie dla ciebie darem łaski życia wiecznego."

Potem następują egzorcyzmy, czyli zaklęcia w imieniu trójjedynego Boga, ,aby zły duch opuścił sługę Bożego". Po dalszym żegnaniu znakiem krzyża i modlitwach duchowny pomazuje śliną uszy i nozdrza dziecka i mówi: ,Otwórzcie się ku przyjemnej wonności, ale ty, szatanie, odstąp, albowiem zbliża się sąd Boży". Dalej następuje namaszczenie i pytania zadawane dziecku, na które odpowiadają rodzice chrzestni. Potem następuje chrzest: duchowny trzykrotnie w kształcie krzyża polewa wodą czoło dziecka i kładzie na nie białą chustę ze słowami: ,Przyjmij białą szatę i zanieś ją nieskalaną przed sądową stolicę naszego Pana Jezusa Chrystusa, abyś osiągnął żywot wieczny".(14)
 

Czego uczy Biblia?

l. Kto może być ochrzczony?

Każdy, który przyjął Słowo Boże i czynił pokutę.

,A Piotr do nich: Opamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych." (Dz. 2,38)

,Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony". (Mar. 16,16)

,Ci więc, którzy przyjęli słowo jego zostali ochrzczeni." (Dz. 2,41)

W Nowym Testamencie są przykłady chrztu wyłącznie ludzi dorosłych, którzy zostali ochrzczeni po swoim nawróceniu się:

Dz. 8,36: eunuch;

Dz. 9,18: Paweł;

Dz. 16,14: Lidia i jej dom;

Dz. 16,33: stróż więzienia i jego domownicy;

Dz. 2,41: wierzący w Jerozolimie;

Dz. 8,12: wierzący w Samarii;

Dz. 10,47: wierzący w Cezarei;

Dz. 18,8 : wierzący w Koryncie;

Dz. 19,6 : uczniowie w Efezie.

Nowy Testament nie mówi w żadnym miejscu, że było ochrzczone niemowlę lub matę dziecko lub niewierzący dorosły człowiek. Równie daremnie będziemy szukać w Biblii rodziców chrzestnych - są oni wynalazkiem późniejszych stuleci. Każdy, kto czyta Biblię uczciwie i bez uprzedzeń, dojdzie do wniosku, że tylko ci mogli być ochrzczeni, którzy przedtem nawrócili się i przeżyli powtórne narodzenie.

2. Kto może ochrzcić?

Jezus Chrystus wyraźnie upoważnił do tego uczniów (Mat. 28,19). Chrzcić może każdy chrześcijanin jako naśladowca i uczeń Jezusa. Nie są do tego potrzebne ani święcenia, ani ordynacja. Konieczność święceń lub ordynacji uzasadnia tylko tradycja, a nie Biblia. Jest ubolewania godne, że ten rzymski kult utrzymuje się również w niektórych kręgach protestanckich.

3. Gdzie należy chrzcić?

Tam, gdzie jest woda.

,Jan także chrzcił w Ajnon blisko Salim, bo tam by/o dużo wody" (Jan 3,23).

,A gdy tak jechali drogo, przybyli nad jakqś wodę, a eunuch rzekł: Oto woda, cóż stoi na przeszkodzie, abym był ochrzczony?" (Dz. 8,36).

W Biblii nie ma żadnej wzmianki o ,święconej wodzie" albo o chrzcielnicach. Chrzest powinien być w miarę możliwości czynnością publiczną.

4. Jakie znaczenie ma chrzest?

Chrzest jest symbolicznym, ale publicznym wyznaniem, że ten, który go przyjmuje, umarł razem z Chrystusem, został z nim pogrzebany i z nim zmartwychwstał. Symbolizuje więc raczej nie życie, ale śmierć, sąd i pogrzeb.

,Czyż nie wiecie, że my wszyscy ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, w śmierć jego zostaliśmy ochrzczeni? Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili" (Rzym. 6,3-4).

,Wraz z nim zostaliście pogrzebani w chrzcie..."(Koi. 2,12).

 
Chrzest nie powoduje żadnej wewnętrznej zmiany w tym, który go przyjmuje, lecz jest zewnętrznym i publicznym świadectwem, że teraz stanął on po stronie ukrzyżowanego i odrzuconego Chrystusa, a więc chrzest można porównać do przyrzeczenia wierności i naśladowania Jezusa.

Powtórne narodzenie staje się tylko przez Słowo Boże i moc Ducha Świętego (l Piotra 1,23). Z wierszy Jan 3,5 w połączeniu z Ef. 5,26 wynika jasno, że nie chodzi tutaj o wodę chrztu, lecz o oczyszczającą siłę Słowa Bożego. ,Kąpiel odrodzenia" (Tyt. 3,5) nie oznacza chrztu, lecz mówi o obmyciu z winy grzechu każdego, kto się narodził po raz drugi z wody i z Ducha.

Jeżeli ,kąpiel odrodzenia" oznaczałaby chrzest:

* to wierzący Starego Testamentu nigdy nie byliby w wieczności z Chrystusem, bo przecież nie byli ochrzczeni;

* wtedy Pan nie mógłby powiedzieć do nieochrzczonego złoczyńcy: ,Dziś będziesz ze mną w raju" (Łuk. 23,43);

* dla Piotra i innych apostołów (poza Pawłem) nie byłoby miejsca w Królestwie Bożym (Jan 3,3), gdyż najprawdopodobniej nie byli ochrzczeni, w każdym razie w Biblii o tym nie czytamy;

* wtedy Paweł nie mógłby powiedzieć: ,Nie posłał mnie bowiem Chrystus, abym chrzcił, lecz abym zwiastował dobrą nowinę" (l Kor. 1,17);

* wtedy Piotr nie mógłby powiedzieć: ,Czy może ktoś odmówić wody, aby ochrzcić tych, którzy otrzymali Ducha Świętego jako i my?" (Dz. 10,47).

C.H. Spurgeon miał zupełną słuszność, gdy powiedział:

,Ze wszystkich oszustw, które miliony zaprowadziły do piekła, za najgorsze uważam to, że są ludzie, którzy mówią, że chrzest ratuje dusze przed potępieniem.

Nie znam błędu, któryby bardziej przyczynił się do zguby wielu dusz niż ten, że wielu ludzi sądzi, iż wejdą do nieba, ponieważ jako małe dzieci zostały pokropione wodą, następnie konfirmowane i brały udział w wieczerzy Pańskiej. Pierwszym błędem był chrzest niemowląt, i z niego to wynikają dalsze, jak moc działania sakramentów i odrodzenie przez chrzest".(16)

Następny rozdział